شکست «سنگین» و «ننگین» جنگ‌سالاران در انتخابات ریاست‌جمهوری ۹۸

کمیسیون مستقل انتخابات، نتایج ابتدایی انتخابات ریاست‌جمهوری ۶ میزان ۱۳۹۸ را، پس از نزدیک به سه ماه تأخیر، به‌تاریخ ۱ جدی سال روان، اعلام کرد. اشرف غنی با به‌دست‌آوردن ۹۲۳ هزار و ۸۶۸ رأی (۵۰.۶۴ درصد)، برنده‌ی انتخابات اعلام شد. داکتر عبدالله عبدالله، رقیب اصلی و جدی او، با کسب ۳۹.۵۲ درصد کل آراء (۷۲۰ هزار و ۸۶۸ رأی) در جایگاه دوم قرار گرفت. واکنش‌های دسته‌های انتخاباتی به اعلام نتایج، متفاوت بود. تیم «دولت‌ساز» و دسته‌های انتخاباتی همسو با آن، «جشن پیروزی» گرفتند. «دولت‌ساز» از کمیسیون انتخابات تشکر کرد، به مردم افغانستان تبریک گفت، و از تمامی دسته‌های انتخاباتی خواست نتیجه را بپذیرند. تیم‌های «ثبات و همگرایی»، «امنیت و عدالت»، «صلح و عدالت اسلامی» و برخی از دسته‌های دیگر، نتایج را نپذیرفتند و عَلَم «تقلب» را بلند کردند.

اکنون توپ در میدان کمیسیون مستقل شکایات انتخاباتی است و بیش از ۱۶ هزار مورد شکایت برای بررسی به این کمیسیون تسلیم داده شده‌اند. براساس تقویم انتخابات، کمیسیون شکایات انتخاباتی باید در طی دو هفته این شکایت‌ها را بررسی کند. تا زمان بررسی شکایت‌ها، باید انتظار کشید. اما دست‌کم سه سناریوی احتمالی در مورد آینده‌ی این کشمکش‌های انتخاباتی وجود دارد. سناریوی اول این است که پس از ارزیابی شکایت‌ها، تغییر چندانی در نتیجه‌ی فعلی انتخابات به‌میان نمی‌آید. تیم «دولت‌ساز» با حفظ جایگاه اول، برای پنج سال آینده، رهبری حکومت را در دست خواهد گرفت و تیم‌های «ثبات و همگرایی» و «صلح و عدالت اسلامی» و «امنیت و عدالت» یا جذب حکومت آینده، به‌رهبری اشرف غنی، می‌شوند و یا در قالب تشکیلاتی اپوزیسیونی فعالیت خواهند کرد.

سناریوی دوم این است که در نتیجه‌ی رسیدگی به شکایت‌ها، آراء تیم دولت‌ساز، که در پرتگاه سقوط است، به زیرِ ۵۰ درصد کاهش می‌یابد و به‌سان انتخابات ۲۰۰۹، انتخابات ۲۰۱۹ نیز به دور دوم می‌رود. این‌که دولت فعلی افغانستان توان پرداخت هزینه‌ی دور دوم انتخابات را دارد یا نه؛ و این‌که باالفرض موجودیت هزینه، برگزاری انتخابات در فصل زمستان ممکن است یا نیست؛ جای مناقشه و بحث دارد. اما در صورت برگزاری دور دوم انتخابات، این‌که در نتیجه‌ی رقابت میان دوم تیم پیشتازِ «دولت‌ساز» و «ثبات و هم‌گرایی»، کدام‌یک حکومت پنج سال آینده را تشکیل خواهد داد، را باید در صورت اتفاق‌افتادن سناریوی دوم، رفتن انتخابات به دور بعدی، حدس زد و تحلیل کرد.

سناریوی احتمالی سوم، برآمدن حکومت‌های توافقی‌ای چون «حکومت وحدت ملی» یا «حکومت مشارکت ملی» و یا «حکومت مؤقت» است که با فشارها و پادرمیانی‌های کشورهای خارجی، منجمله ایالات متحده آمریکا، صورت خواهد گرفت. در سناریوی سوم، صلح با طالبان (اگر توافقاتی به‌دست آید) و ضمیمه‌شدن بخش‌های صلح‌طلب این گروه در حکومت آینده نیز شامل بحث انتخابات خواهد شد.

نوشته‌های مرتبط

پایان بازی؛ ناقوس مرگ سیاسی جنگ‌سالاران

«رقابت در انتخابات ۹۸، یک رقابت نابرابر بود؛ مردم از سر ناچاری به غنی و عبدالله رأی دادند»

انتخابات پرهزینه، نارسایی‌های گسترده

ائتلاف ابلهان؛ تقلای نافرجام سیاست‌گرانِ درحال احتضار

هرکدام از این سناریوهای احتمالی که محقق شود، یک واقعیت در انتخاباتِ ۹۸ خودنمایی می‌کند: شکست سنگین و ننگین جنگ‌سالارانِ سابق. بر فرضِ این‌که نتیجه‌ی ابتدایی انتخابات، نزدیک به واقع باشد و بازتاب آراء واقعی و معتبرِ رأی‌دهندگان (چون معیار و متکای دیگری غیر از این نداریم)، به‌نظر می‌رسد جنگ‌سالارانی که خود را بانک‌های رأی و صاحب و مالک این خاک و سرزمین می‌دانند و به دیگران برچسپ‌های «بی‌ریشه» و «بی‌اصل و نسب» می‌زنند، شکست قطعی خورده‌اند. این شکست برای‌شان هم سنگین است و هم ننگین. سنگین از آن‌رو است که بُرد و باخت در این انتخابات برای اکثرشان مسأله‌ی مرگ و زندگی بود/است. اکنون که با اعلام نتایج ابتدایی انتخابات، تقریباً قطعی شده که کفه‌ی ترازوی‌شان سبک است، ظاهراً ناقوس مرگ و پایان حیات سیاسی بسیاری‌شان به‌صدا درآمده است.

از میان چهار دسته‌ی انتخاباتی‌ای که در صدر فهرست نتایج ابتدایی انتخابات قرار گرفته‌اند، دو دسته‌ی آن (ثبات و همگرایی، و صلح و عدالت اسلامی) متشکل از جنگ‌سالارانی است که دست‌شان به خون هزاران شهروند افغانستان آلوده‌اند و بی‌هیچ شرم و محاکمه و برائتی، می‌خواستند بر سرنوشت مردم حاکم شوند. تیم «ثبات و همگرایی» که حیثیت اردوگاه اصلی جنگ‌سالاران را داشت/دارد و تمامی دانه‌درشت‌های جهادی و جنگی در آن جمع‌اند، در فهرست نتایج ابتدایی انتخابات با فاصله قابل توجهی (۱۱ درصد) از رقیب‌اش عقب افتاده است.

تیم «صلح و عدالت اسلامی» به‌رهبری گلبدین حکمتیار، با هفتاد هزار رأی (نزدیک به ۴ درصد مجموع آراء) در جایگاه سوم قرار گرفته است. مجموع آراء این دو بزرگترین اردوگاه جنگ‌سالاران، به هشت‌صدهزار رأی هم نمی‌رسد. شکست، سنگین‌تر از این نمی‌شود. مجموع این‌ها با تمام ادعاها و شعارهای رنگین‌شان، از ۳۵ میلیون نفوس کشور، نتوانستند دست‌کم یک میلیون آن را به‌پای صندوق‌های رأی بکشند و رأی تأییدشان را به‌دست آورند.

شکست سنگین جنگ‌سالاران، از جهاتی «ننگین» هم است. هرکدام از این جنگ‌سالاران، خود را «بانک رأی» تصور می‌کردند. برخی‌های‌شان در اوایل مبارزات انتخاباتی سروصدا راه انداخته بودند که در هر تیمی که آن‌ها باشند، آن تیم حتماً‌ پیروز می‌شود. یکی از آن‌ها گفته بود که در این انتخابات، تیم رقیب‌شان، دولت‌ساز، را چنان شکست خواهد داد که با ذره‌بین دنبال رأی‌هایش در صندوق‌ها بگردد. از این لاف‌وگزاف‌ها در جریان انتخابات، از زبان جنگ‌سالارانی که عبای دموکراسی پوشیده‌اند، کم نشنیدیم. اما مجموع این جنگ‌سالاران، که نتوانستند یک میلیون رأی هم برای خودشان دست‌وپا کنند، باید بپذیرند که شکست‌شان در انتخابات نه‌تنها سنگین، که ننگین هم است. این‌ها با بازی‌های وقیحانه‌ای که با سرنوشت مردم کردند، گور خود را کندند. تاریخ مصرف‌شان هم به‌عنوان بازی‌گران میدان سیاست افغانستان گذشته است. ایده‌ها و آرمان‌های جهادی-اسلامی و واپس‌گرایانه‌ی این‌ها برای کشور و جامعه‌ی ما رهایی‌بخش نیست. این واقعیت را از تحصیل‌کرده‌ترین تا عادی‌ترین، و از سکولارترین تا مذهبی‌ترین شهروند افغانستان درک کرده‌اند. در یک جامعه‌ی سی‌میلیونیِ به‌شدت «اسلامی» و مذهبی، برای مذهبی‌ترین چهره‌ی سیاسی‌ای چون گلبدین حکمتیار شرم و ننگ (و البته شکست سنگینی) است که فقط هفتاد هزار رأی ببرد.

افق آینده هرچند تاریک است، اما قطعاً برای رفتن به‌سمت یک آینده‌ی آبرومندانه و سعادتمند، جامعه نیاز دارد پوست جنگ‌سالاران و جهادی‌ها را از تن‌اش دور اندازد. جنگ‌سالاران پوست نمی‌اندازند، عوض نمی‌شوند و با مناسبات جدید و وضعیت‌های متفاوت کنار نمی‌آیند؛ این جامعه است که باید یک بار و برای همیشه این پوسته‌ی چرکین و آلوده را از تن‌اش بزداید و بدهد که آبش ببرد.

چاپ کنید
ایمیل کنید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

مدیر مسوول: رقیه صادقی

سردبیر: علی جلالی تمرانی

مسوول وب‌سایت: علی محبی

ویراستار: محمد محمدی

صفحه‌آرا: سیف‌الله فیروزی

© تمام حقوق مطالب این وب سایت برای هفته‌نامه پیرامون محفوظ می باشد.