«رقص در مسجد» در کابل رونمایی شد

کتاب «رقص در مسجد؛ نامه یک مادر افغان به پسرش» امروز (دوشنبه، ۲۰ دلو ۱۳۹۹) در تالار بین‌المللی مطبوعاتِ وزارت اطلاعات و فرهنگ رونمایی شد.
کتاب «رقص در مسجد» امروز (دوشنبه، ۲۰ دلو ۱۳۹۹) در تالار بین‌المللی مطبوعاتِ وزارت اطلاعات و فرهنگ رونمایی شد.

کتاب «رقص در مسجد؛ نامه یک مادر افغان به پسرش» امروز (دوشنبه، ۲۰ دلو ۱۳۹۹) در تالار بین‌المللی مطبوعاتِ وزارت اطلاعات و فرهنگ رونمایی شد. سخنرانان برنامه هرکدام از چاپ و نشر این کتاب تقدیر کردند و برای نوینسده کتاب مبارک گفتند.

عبدالمنان شیوای شرق، معین نشرات وزارت اطلاعات و فرهنگ در این برنامه گفت در افغانستانْ مردانه‌زیستن بسیار سهل است و زنانه‌زیستنْ بسیار سخت.

آقای شرق گفت عنوان کتاب، رقص در مسجد، نامی تکان‌دهنده است و نگرانی امنیتی به‌خاطر برگزاری رونمایی این کتاب در وزارت اطلاعات و فرهنگ بالا بود.

معین نشرات وزارت اطلاعات و فرهنگ گفت پی‌دی‌اف این کتاب را دیده است و مترجم کتاب، کتاب را به یک انگلیسی به‌روز برگردان کرده است. از نظر آقای شرق، مترجم کتاب واقعا انگلیسی می‌فهمیده است.

آقای شرق گفت کار فکری زنان و آثاری که خلق کرده‌اند، گامی در راستای شدن و پیشرفتن است. «رقص در مسجد را کار دانایی زنان  تقلی می‌کنم».

عبدالمنان شیوای شرق، معین نشرات وزارت اطلاعات و فرهنگ

داوود ناجی، مشاور شورای امنیت ملی، سخنران دیگر برنامه گفت «رقص در مسجد» از قصه‌ای در درون کتاب می‌آید که در آن حمیرا تعدادی از اطفال را در داخل یک مسجد، قرآن آموزش می‌دهد. روزی، یکی از اطفال در داخل مسجد می‌رقصد و وقتی طالبان اطلاع می‌یابند، حمیرا بهانه می‌کنند که طفل را مجازات کرده است و به این ترتیب نجات پیدا می‌کنند.

اقای ناجی گفت کتاب «رقص در مسجد» اگر هیچ چیزی نداشته باشد، همین قصه کافی است تا وضعیت کلی از جامعه‌ی ما را ترسیم کند. او گفت پیام این عنوان و داستان رقص، این است که در جامعه‌ی ما رقص و خوشی تابو است، اما شکنجه و لت و کوب اطفال، قابل قبول. در حالی‌که در سایر کشورها، لت‌وکوب و شکنجه‌ی اطفال مجازات در پی دارد.

آقای ناجی گفت کتاب دو بخش دارد: بخش اول انتقال تجربه‌ی مادربزرگ به حمیرا قادری از طریق قصه‌ها و روایت‌ها؛ به‌گفته آقای ناجی، حمیرا قادری در این بخش «بک‌گروند»ش را روایت می‌کند. بخش دوم، انتقال تجربه‌ها و گفته‌های خود حمیرا قادری به پسرش، سیاوش، است که به‌گفته‌ی آقای ناجی رنگ قلم حمیرا قادری در این بخش تیره‌تر شده است.

داوود ناجی گفت حسن کتاب در این است که تقلبی در آن نیست. حمیرا قادری خشم‌گین است، اما خشم‌اش از فرد نیست؛ از سیستم است. او با تمام خشم خود علیه سیستم می‌نویسد.

ناجی گفت اگر ملت‌ها تجربه‌ی زیسته‌ی خود را مکتوب نکنند، بدل به تجربه‌ی جمعی نمی‌شود. وقتی بدل به تجربه‌ی جمعی نشد، بدل به حافظه‌ی جمعی نمی‌شود، و وقتی بدل به حافظه‌ی جمعی نشد، تکرار می‌شود. به‌گفته‌ی آقای ناجی، این‌که امروزه آمد-آمد طالبان برای کسی وحشتناک نیست، به این دلیل است که وحشت و اختناق دوره‌ی فراموش و از حافظه‌ی جمعی ما حذف شده است.

ناجی افزود ما ملتی استیم که چهل سال است در فاجمعه زندگی می‌کنیم، اما متون بسیار ناچیزی درباره‌ی این فاجعه خلق شده است. رسانه‌ها با تأکید بر ارقام و عدد، فاجعه را عادی‌سازی می‌کنند.

آقای ناجی همچنین گفت که روابط فرهنگی میان کشورها و جوامع مهم است و نوشتن و خلق آثار کمک شایانی به گسترش روابط کشورها می‌کند.

او گفت ملتی که نتواند چیزی به سفره‌ی معرفتی و فرهنگی جهان اضافه کند، گرامی داشته نمی‌شود و در سطح جهانی احترام نمی‌شود.

داوود ناجی، مشاور شورای امنیت ملی

طاهر زهیر، سرپرست وزارت اطلاعات و فرهنگ، در این برنامه گفت مقابله با افراطیت و بنیادگرایی صرفاً با کار سیاسی و نشست‌ها و جلسات سیاسی امکان ندارد. مقاومت فرهنگی مؤثرتر است.

صحرا کریمی، رییس افغان فیلم، گفت ادبیات یک جامعه، آبروی یک جامعه است.

او درباره کتاب «رقص در مسجد» گفت که این کتاب هم ساختار تاریخ‌نگارانه دارد و هم نامه است به فرزند حمیرا قادری.

خانم کریمی «رقص در مسجد» را «مانیفست ساده اما عمیق مادرانگی» خواند.

«رقص در مسجد؛‌ نامه یک مادر افغان به پسرش»، در ۲۲۴ صفحه، به‌تازگی از سوی انتشارات «هارپر کولینز» در آمریکا منتشر شد و با استقبال گسترده‌ای در میان رسانه‌ها و خوانندگان انگلیسی‌زبان مواجه شد.

چاپ کنید
ایمیل کنید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

مدیر مسوول: رقیه صادقی

سردبیر: علی جلالی تمرانی

مسوول وب‌سایت: علی محبی

ویراستار: محمد محمدی

صفحه‌آرا: سیف‌الله فیروزی

© تمام حقوق مطالب این وب سایت برای هفته‌نامه پیرامون محفوظ می باشد.