پای تحریف به هنر هفتم رسید

فیلمِ افسانۀ «تومیریس» در کشورِ قزاقستان ساخته شد. این فیلم را «آکان ساتایف» کارگردانی کرد و در سالِ ۲۰۱۹م. منتشر شد. در میانِ فارسی‌زبانان، این فیلم به خاطرِ کروش نامی شهرت پیدا کرد.

در نقدِ فیلم، به دو نکته باید توجه داشت: یک نقد از لحاظِ تخنیک و دیگری نقد از لحاظِ محتوا. نوعِ نخست، مربوط به کارشناسانِ سینما و کارگردانان دارد. نوعِ دوم، مربوط به رشته‎ها و و بخش‎های محتوای آن است که فرد می‎تواند نظرش را ابراز کند.

از لحاظِ محتوایی، چند جای آن محلِ اِشکال است. باید یادآور شوم که این نقدها به کارگردان نیست؛ به محتوای تاریخی آن است. نزدیک به یک قرنِ پیش، خانه‎تکانیِ زیرِ نامِ «تاریخِ شرق باستان» به ویژه «اِران ویجه» شروع شد. این خانه‎تکانی در تاریخِ کشورها دست‎درازی کرده و در تبانی با حاکمانِ کشور‎های سودجو و فاشیست آن را به نام‎ها و جاهای دیگر عوض کرده است. از جمله تحریف‎های بزرگ با همکاری دولتِ رضا خانی، تغییرِ جای اران ویجه از مرکزِ افغانستان/ خراسان به غربِ کویرِ نمک و وارد کردن سلسلۀ واهی هخامنشی به تاریخ که افتخاراتِ «کیانیانِ بلخ» را به نامِ آن خودساخته، نوشتند.

نخستین موردِ اشکالِ این فیلم، نقلِ فیلم از زبانِ «ابونصر فارابی» است. درست که ابونصر از ترکان است؛ ولی هیچ کتابِ تاریخی ندارد. او فیلسوفِ به تمامِ معنا بود. ما هیچ مدرکی نداریم که ابونصر موریخ بوده، تاریخ نوشته یا تاریخ  نقل کرده باشد. دومین اشکال کسی است که ابونصر از او نقل و قول می‎کند (هریدوت). هریدوت، موریخِ گمنامی‎ست که طی هزار و سیصد سال از او نام برده نشده است. نامِ او نخسین بار در خانه‎تکانی اران ویجه شنیده شد.

در لغت‎نامۀ دهخدا هم یک منبع برای معرفی هریدوت آورده. در نقش‎های ابتدای که از ساکه‎ها به دست آمده، ساکه‎ها با چهرۀ آلپی است؛ بینی غقابی و چشمانِ غزالی با کلاه‎های بلندِ مخروطی. در فیلم، کلاه همان است؛ اما چهره‎ها ترکانِ مغولی و شبیه بومیانِ آسیایی، با چشمانِ بادامی و بینی خمیده است. اشکالِ دیگر و مهم‎ترین آن، فردی به نامِ کروش است. کروش از فریب‎های بزرگِ قرن است. کروش و هخامنش هیچ‎گاه وجود نداشته و بیش از نود سال عمر ندارد. در شاهنامه‎ها هیچ نامی از کروش و هخامنش نیست. در هزار و سیصد سال، هیچ نامی از سلسلۀ هخامنشی نبوده است. در قرنِ بیست، چند نفر میاید و کروش و هخامنش را می‎نویسد و از طرفِ دولت، به شکلِ گسترده تبلیغ می‎شود.

ما با وارنه‎نمایان و نان‎خوران نامِ تاریخ مواجه‎ایم. متاسفانه، این مریضی به سینما هم رخنه کرده است که این حرکت به پخشِ دروغ تشدید می‎کند. کار ما بایست روشنگری باشد. از مرزِ دروغ می‎باید فراتر دید.

***

چاپ کنید
ایمیل کنید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

مدیر مسوول: رقیه صادقی

سردبیر: علی جلالی تمرانی

مسوول وب‌سایت: علی محبی

ویراستار: محمد محمدی

صفحه‌آرا: سیف‌الله فیروزی

© تمام حقوق مطالب این وب سایت برای هفته‌نامه پیرامون محفوظ می باشد.